Zwemmen tussen gras en velden

Een tuin waar strak water, wuivende siergrassen en het open Brabantse landschap in elkaar overlopen. Van de eerste zonnestraal op het vlonderterras tot het laatste glas als de lampen aangaan.

Scroll omlaag

Een tuin die aansluit op het landschap

De woning zet hier de toon. Een rietgedekt volume met een strakke, moderne glasaanbouw, midden in het open landschap van Zeeland. Roy ontwierp en zijn team realiseerde een tuin die precies die twee werelden bij elkaar brengt. Dicht bij het huis is alles rechtlijnig en verzorgd, met gemetselde keermuren, ruime terrassen en een zwembad dat strak in lijn ligt met de gevel.

Hoe verder je van de woning af loopt, hoe losser het beeld wordt. Siergrassen nemen het over, de borders gaan golven en het gazon loopt vanzelf over in de weilanden erachter. Je merkt nergens waar de tuin ophoudt. Dat is precies de bedoeling.

Keermuren die hoogte geven aan het vlakke land

Roy loste het vlakke perceel op met gemetselde muren in een donkere, genuanceerde steen. Ze vangen het niveauverschil op, kaderen de borders en vormen tegelijk een zitrand rond de loungeplek. Zo krijgt een open kavel toch geborgenheid en opbouw.

Hardhout rondom het water

Het zwembad ligt volledig ingepakt in een hardhouten vlonderterras dat op dezelfde hoogte als de waterlijn eindigt. Blote voeten op warm hout, geen scherpe randen, geen zichtbare techniek. Het roldek verdwijnt onder het terras en laat het water als een strakke spiegel liggen.

Borders die het hele seizoen bewegen

Salie, kattenkruid en siergrassen vullen de verhoogde plantvakken tot ze uit hun voegen lopen. In juni paars en blauw, in de nazomer goudkleurig en ritselend. De beplanting verzacht elke strakke lijn in de tuin en trekt bijen en vlinders tot vlak langs het terras.

Verharding die vergroent

Op de plek waar auto’s rijden en staan, koos Roy voor een verharding met open voegen. Ronde keien liggen los in het gras, waardoor er een patroon ontstaat dat half steen en half groen is. Het gras groeit door tot in de voegen en verzacht het beeld tot het nauwelijks meer als bestrating oogt.

Het is niet alleen mooi. Regenwater zakt hier gewoon de bodem in, in plaats van naar het riool te lopen. Dat scheelt afvoer, houdt de grondwaterstand op peil en zorgt dat de tuin een hoosbui zonder plassen opvangt. Ook langs de gevel ligt een grindstrook die hetzelfde werk doet en tegelijk het spatwater van het dak opvangt.

Zo ontstaat een tuin die er verzorgd bij ligt en tegelijk meebeweegt met het weer. Functioneel, maar vooral vanzelfsprekend.